ديشب با هم آشتی کرديم . اولش صورتش رو کرده بود اونطرف ولی به حرفهام گوش می داد . جلوش زانو زدم . سرم رو روی خاک گذاشتم .مثل هميشه . چادر نمازم به سرم بود . چشمام رو بستم و شروع کردم . باهام قهری ؟؟ مریمتو دوست نداری؟ دلت نمی خواد باهام حرف بزنی ؟ آره ؟ حق داری . خودم می دونم که غلط زيادی کردم . می دونم که دوباره نتونستم خودم رو کنترل کنم و عصبی شدم . می دونم . چشم . حس می کنم باهام قهری ولی بهم می گفتن تو قهر نمی کنی . بهم می گفتند اين من هستم که با تو قهرم ! آره ؟ خوب شايد راست می گفتن . چون واقعا باهات قهربودم . نماز هم چند روز نخوندم . خل شده بودم نه ؟ من غلط بکنم نماز نخونم . من غلط بکنم با تو قهر باشم . اصلا من کی هستم که بخوام با تو قهر کنم . جوونی کردم نادونی کردم توببخش . شايد گستاخی هم کرده باشم ولی بازم تو ببخش . من نوکرت هستم . من بندگيت رو می کنم من نوکريت رو می کنم من فدای تو می شم . من که يادم نرفته چقدر کمکم کردی يادم هم نمی ره . از گناهم بگذر . ببخش نتونستم به اعصابم مسلط باشم . معذرت می خوام . غلط کردم . کم کم صورتش رو به طرفم می چرخوند و هر چی بيتشر ادامه می دادم لبخندش رو حس می کردم . بهش گفتم بخند تا سرم رو بردارم . دوباره اون لبخند مهربون هميشگی به روی صورتش اومد . دوباره قوی شدم جون گرفتم خنديدم و زيبا شدم . از تنهايی در اومدم و بهترين همراهم شد . وقتی سرم رو از روی زمين بلند کردم همه ی صورتم خيس شده بود ولی ريختن هيچ اشکی رو حس نکردم ! ما ... ديشب آشتی کرديم