درخت بی سایه

من بادم....من موجم

man1358 — Thu, 12 Nov 2009 09:22:57 GMT

من نه شاهزاده قصه هاي پريانم...ونه پري -كوچك شعر شاملو!من بادم...من موجم...آشفته...سرگردان... حقیقت تلخ چندش آور این روزها حکایت (( بودن ِ )) تلخی است!حضوری مرگ بار همیشه با من است و سایه به سایه دنبالم می کند!و فکر این که باید همیشه در این زنجیره های متوالی سیر دیوانه وار تابوهای فراری را بازیگر باشم , کمرم را می شکند!گاهی می خواهم خودم را از ذهنم تف کنم!

"صادق هدایت"

نقش زن در پيشرفت همسر

man1358 — Sat, 31 Oct 2009 16:40:32 GMT

میگويند زنها در موفقيت و پيشرفت شوهرانشان نقش بسزايی دارند.ساعد مراغه ای از نخست وزيران دوران پهلوی نقل کرده بود:زمانی که نايب کنسول شدم با خوشحالی پيش زنم آمدم و اين خبر داغ را به اطلاع سرکار خانم رساندم...اما وی با بیاعتنايی تمام سری جنباند و گفت «خاک بر سرت کنند؛ فلانی کنسول است؛ تو نايب کنسولی؟!»گذشت و چندی بعد کنسول شديم و رفتيم پيش خانم؛ آن هم با قيافهايی حق به جانب...باز خانم ما را تحويل نگرفت و گفت «خاک بر سرت کنند؛ فلانی معاون وزارتامور خارجه است و تو کنسولی؟!»شديم معاون وزارت امور خارجه؛ که خانم باز گفت «خاک بر سرت؛ فلانی وزير امور خارجه است و تو...؟!»شديم وزير امور خارجه گفت «فلانی نخست وزير است... خاک بر سرت کنند!!!»القصه آنکه شديم نخست وزير و اين بار با گامهای مطمئن به خانه رفتم و منتظر بودم که خانم حسابی يکه بخورد و به عذرخواهی بيفتد.تا اين خبر را دادم به من نگاهی کرد؛ سری جنباند و آهی کشيد و گفت: «خاک بر سر ملتی که تو نخست وزيرش باشی!!

با تشکر از فراز

عاشق و معشوق بازی

man1358 — Wed, 28 Oct 2009 17:28:37 GMT

طلوع چشمان تو

تلاقی دو نگاه
عشقی که میانمان زاده می شود
به بلوغ می رسد
و یک"ما" که حاصل این من و توست

غروب چشمان تو
گسسته شدن نگاه هایمان
حافظه هایی که چه زود فراموشکار می شوند
و خداحافظی که پاسخی ندارد
انگار نه انگار پیش از این "مایی" بود

عشق هم روزی به آخر می رسد
حتی میان من و تو
حتی اگر خیلی روی بودنش حساب باز کرده باشیم
عجب عالمی دارد این عاشق و معشوق بازی

اطلس

man1358 — Sun, 25 Oct 2009 10:34:18 GMT

"نمی دانم چرا هر که مدعی دوست داشتنت می شود بیشتر از همه می خواهد تو را از آنچه دوست داری دور کند.
انگار وقتی تو خوشحالی چیزی در این جهان بلنگد یا مثلا سیاتیک "اطلس" بگیرد و کائنات از کولش به درک بغلتد!
بیچاره اطلس!
یادم نیست چه شد که حاضر شد بار هستی را به دوش بکشد بدبخت! ولی یادم هست کسی راکه خیلی مدعی دوست داشتنم است، شاید بیشتر از بچه هایش! وقتی بهش گفتم فلان کس از فلان کاری که کردم خیلی خوشش آمد و خیلی تعریف کرد، با لبخند مهربانانه ای دستش را روی شانه ام گذاشت و گفت: "اینو به خاطر خودت میگم! خیلی نرو رو ابرا، یهو دیدی ابره سوراخ بود با "کاف واو نون" افتادی زمین ها!" و من فقط نگاهش کردم. حرفی ظالمانه تر از این به عمرم نشنیده بودم.

هر که دو روز با من نشسته باشد می فهمد و می داند که کم پیش می آید چیزی سرخوشم کند و اگر هم کرد، اثرش پایدار نیست. اگر به قول آن عزیز خیلی هم روی ابرها ببردم، فوقش دو روز! هیچ وقت هم نفهمیدم یک ابراز عقیده آیا ارزشش را داشت که به گند بکشد تنها اتفاق خوش بعد از یک دوره ی طولانی- به قول "ب" - زندگی گهمال را؟!

پی نوشت: می خواهم ببینم در اینجا با حضور جمع کثیری از آشنایان، اعضای خاندان و وابستگان و صد البته رفقای قدیم و جدیدِ گرمابه وگلستان تا کجا می شود صادق بود و آیا اصلا مجالی هست برای بر زبان راندن هر آنچه به ذهن می آید؟!"

بعد نوشت: این موسیو گلابی باز هم یک روزشمار نوشته محشر!!! با اینکه ربطی به نوشته من ندارد اما بخوانید و لذت ببرید.

همکار و من و روز دختر!!!

man1358 — Tue, 20 Oct 2009 18:01:22 GMT

همکار : روز دختر مبارک!!

من: امیدوارم سال دیگه نتونی بهم تبریک بگی!!!

بیشتر از اینکه فکرش را بکنی!!!

man1358 — Sun, 18 Oct 2009 17:47:33 GMT

از هم خيلي دوريم

خيلي بيشتر از آنكه فكرش را بكني

ولي

روحمان براي رسيدن به هم بال بال مي زند

این که باشی- این که نه

man1358 — Tue, 13 Oct 2009 15:17:17 GMT

گم می شوم
اینجا
میان دود و فنجانی قهوه
کنج این کافه ی لعنتی
میان این عاشقان باری به هر جهت
اینان که عشق می کنند تن لخت را
میان این ثانیه های در گذر
میان این روزگار
براستی چه فرق می کند
که این اینجا
این که باشی
این که نه
تنهایی مرا هیچ چیز درمان نمی شود
حالا دیگر حتی تو

رقص دو نفره

man1358 — Sun, 11 Oct 2009 14:07:18 GMT

یک رقص دونفره
در تاریکی شب
زیر نور ماه
وقتی نور شمع ها
در تب و تاب است
بر تن گیلاس های شراب قرمز
نوای موسیقی
نوازش می کند گوش را
و گلهای روی میز...
گلهای رزِ روی میز...
گلهای رزِ سرخِ روی میز...
عطرشان پر کرده فضا را

با تو
چه شبی بشود امشب!

دستانی که حلقه شده بدورت
پا هایی که تعقیب می کنند
لحظه به لحظه
هر قدمت را
چشمانی که مرور می کنند
خط به خط اندامت را
و لبانی که گره میخورند
گه گاه ، در لبانت...

با تو
چه شبی بشود امشب!

بگذار خاطره سازیم
از این شب
از این شب که در آنیم
کس چه می داند
فردا شاید
نه من باشم و نه تو
زمانی برای اما و اگر نیست
بیا لبی تر کنیم

با تو
چه شبی بشود امشب!

-----------------------------
+ این روزها مشغله حتی امان نوشتن هم نمی دهد،چه رسد به احوال پرسی از دوستان وبلاگی و نوشته هایشان که به رغم بی مهری من همیشه از در محبت سخن رانده اند و هر روز بیش از پیش مرا شرمسار خویش می کنند.

حس خوب دلدادگی

man1358 — Tue, 06 Oct 2009 16:11:55 GMT

چه سخت است کنار آمدن با احساسی که در توست و نمی‌خواهی از پيکرت بيرون بزند. مثل مارگزيده‌ای که از ريسمان سياه و سفيد بترسد از دل‌باختن می‌ترسيدم. تو باعث شدی آرام آرام از خودم بيرون بزنم همان‌طور که آرام‌آرام در من رخنه کردی. نمی‌خواهم با کلمات بازی کنم، می‌خواهم حرفی را بنويسم که شايد توانايی به زبان آوردن آن را نداشته باشم. تو تنها کسی بوده‌ای دراين سالها که توانسته‌است برخی خصايل ِ مرا تغيير دهد يا در من تأثير بگذارد. بالاخره تصميم گرفتم. فقط مهلت مي‌خواهم.

تنها برای تو

man1358 — Fri, 02 Oct 2009 17:26:24 GMT

برای تو: پاییز همیشه تو را برای من تداعی می کند. خاطرات زمستانیم از تو به مراتب بیش از بهار و تابستان است. و اینگونه بود که من عاشق سرما شدم، سرمایی که از هر گرمایی بیشتر نیاز مرا، التیام می بخشد! سرمایی که در درونش جز نرمی و گرمی چیزی نتوان یافت!

سالهاست پاییز فصل خاطره ها شده برایم. امروز یکی از روزهای فصل برگریزان از راه رسیده و من پر از هوای تو ام

یادت به خیر باد